موتورهای دنده ای

توسط مایکل کارنی، CFPHS، CIHM

موتور هیدرولیک یک محرک مکانیکی است که فشار و جریان هیدرولیک را به گشتاور و جابجایی زاویه ای (چرخش) تبدیل می کند. موتور هیدرولیک همتای چرخشی سیلندر هیدرولیک است. یک موتور هیدرولیک معمولاً برای فشار کاری دو طرف موتور طراحی می شود.

موتورهای دنده ای در سیستم های چرخشی ساده استفاده می شوند. مزایای آنها شامل هزینه اولیه کم، دور در دقیقه بالا، تحمل بیشتر در برابر آلودگی و دوام است. خرابی موتور دنده عموماً فاجعه آمیز کمتری دارد.

یک موتور دنده هیدرولیک از دو دنده تشکیل شده است: چرخ دنده محرک (که از طریق یک کلید به شفت خروجی متصل می شود) و چرخ دنده هرزگرد. روغن فشار قوی به یک طرف چرخ دنده ها منتقل می شود، جایی که در اطراف چرخ دنده ها، بین نوک دنده و محفظه دیوار، به درگاه خروجی جریان می یابد. سپس چرخ دنده ها مشبک می شوند و اجازه نمی دهند روغن از سمت خروجی به سمت ورودی برگردد. برای روانکاری، موتور دنده از مقدار کمی روغن از سمت تحت فشار چرخ دنده ها استفاده می کند، این روغن را از طریق یاتاقان های هیدرودینامیکی (معمولا) تخلیه می کند و همان روغن را یا به سمت فشار کم چرخ دنده ها یا از طریق یک درگاه تخلیه اختصاصی روی محفظه موتور تخلیه می کند. یکی از ویژگی های بسیار مهم موتور دنده ای این است که خرابی فاجعه بار بسیار کمتر از سایر انواع موتورهای هیدرولیک رایج است. دلیل آن این است که چرخ دنده ها به تدریج محفظه و/یا بوش های اصلی را فرسوده می کنند و به تدریج بازده حجمی موتور را کاهش می دهند. موتور دنده می تواند تا حد بی فایده ای کاهش یابد. این اغلب قبل از اینکه سایش باعث گرفتگی یا خرابی دستگاه شود، اتفاق می افتد.